کشف مسیر پنهان ثروت
چگونه خشم خود را در برابر کودکان کنترل کنیم؟ 10 تکنیک روانشناسی
- 15 نظر
- آرمان مهراوران
- تاریخ بروزرسانی محتوا:25- 5- 1403
در زندگی روزمره به شیوههای مختلفی با کودکان روبرو میشویم. درست است که والدین بیشتر از همه با کودکان مواجه میشوند قرار دارند، ولی بههرحال برای ارتباط با کودکان لازم نیست که شما لزوماً والد آنها باشید. شما میتوانید یک معلم باشید و با کودک روبرو شوید. شما ممکن است یک خواهر یا برادر باشید که با کودک در ارتباط است.
در همه این شرایط شما با کودک روبرویید و چه به عنوان یک والد و چه به عنوان یک معلم و دوست و آشنا، نیاز دارید که راه مدیریت خشم در ارتباط با کودکان را بیاموزید. بههمین خاطر در این مقاله سعی میکنیم که به معرفی راههای مدیریت خشم در ارتباط با کودکان بپردازیم.
چرا از کودکان خشمگین میشویم؟
خشم یک واکنش طبیعی در ارتباطات ما است. خشم در واقع ریشه در نوعی نارضایتی دارد. این نارضایتی در ارتباط با کودکان بهکرات پیش میآید. چرا که دنیای ما با دنیای کودک فاصله زیادی از یکدیگر دارند و این فاصله میتواند زمینهساز ایجاد خشم شود.
ما معمولاً رفتارهای کودک را با معیارهای منطقی دنیای بزرگسالان ارزیابی میکنیم و همین باعث میشود که بهراحتی از آنان خشمگین شویم. شاید بتوان گفت که دلیل خشم ما از کودکان در بسیاری از اوقات عدم فهم و درک عمیق ما از کودک و دنیای او است.
عامل دیگری که ارتباط با کودکان را مخصوصاً برای والدین سخت میکند درگیریهای زندگی روزمره است. همانطور که میدانید کودکان نیاز به وقت و مراقبت و محبت زیادی دارند و زمانی که شرایط والدین در زندگی روزمره خوب پیش نرود، زمینه برای ایجاد خشم در والدین فراهم میشود.
چگونه خشممان از کودک را مدیریت کنیم؟
از روشهای زیر استفاده کنید تا یاد بگیرید چگونه خشم خود را در مقابل کودکان کنترل کنید:
1- سعی کنید شناخت خوبی از خلقوخوی کودکتان به دست آورید
هر کودک با ژنتیک و خلقوخوی متفاوتی به دنیا میآید. شناخت از خلقوخوی کودک میتواند در درک او و تنظیم رفتارمان کمک زیادی به ما کند. در واقع خلقوخو و ویژگیهای کودک رفتار کودک با ما را تنظیم میکنند و با شناخت از این ویژگیها میتوانیم اطلاعات مهمی را درباره کودکمان به دست آوردیم و در نتیجه نحوه رفتار خود با آنان را تنظیم کنیم.
2- درباره مراحل رشدی کودکان آگاهی کسب کنید
کودکان با توجه به مرحله و وضعیت رشدیای که در آن قرار دارند میل دارند که یک سری از رفتارها را در بعضی از دورهها بیشتر نشان دهند. برای مثال یک کودک ممکن است در برههای از رشد خود بهشدت لجباز شود. شناخت از این دورههای رشدی و رفتارهای خاص به شما کمک میکند که بیشتر با دنیای کودک ارتباط برقرار کنید و کمتر از رفتارهای آنان خشمگین شوید.
3- به خودتان برای خشمگین شدن حق دهید
خیلی از اوقات والدین بابت خشمگین شدن از کودکشان دچار خودسرزنشی و احساس گناه میشوند. آنها فکر میکنند که نباید از کودکشان خشمگین شوند و به محض تجربه خشم، با احساسات آزاردهنده دیگری روبرو میشوند.
راه رهایی از این احساسات آزاردهنده در این است که ما به خود برای خشمگین شدن حق دهیم. مراقبت از کودکان به هرحال کار بسیار سختی است و ما هم قرار نیست که همیشه آنان را درک کنیم و از آنان خشمگین نشویم. بهصورت کلی این بسیار ضروری است که به خودمان برای خشمگین شدن از کودکان حق دهیم.
4- به خشم خود گوش دهید
گوش سپردن به پیامی که خشم برای ما دارد به ما در مدیریت خشم بسیار کمک میکند. به همین خاطر این مسئله بسیار ضروری است که بهجای واکنش فوری، به خشم خود دقت کنیم و به پیامی که برای ما دارد گوش دهیم.
5- از شخصی کردن مسائل بپرهیزید
خیلی از اوقات والدین با کودک وارد دعواهای شخصی میشوند. در واقع والدین بهگونهای رفتار میکنند که انگار کودک از عمد میخواهد آنان را تحقیر کند و ارزشمندیشان را زیر سؤال ببرد؛ اما باید بدانیم که در بسیاری از اوقات اصلاً مسئله شخص ما نیست و کودک صرفاً متناسب با جهان و دنیایی که در آن قرار دارد رفتار میکند و آگاهانه قصد تحقیر ما را ندارد. به همین خاطر ضروری است که از شخصی کردن مسائل بپرهیزیم.
6- بپذیرید که شما نمیتوانید کودک را کنترل کنید
یکی از مهمترین عواملی که باعث خشمگین شدن ما در برابر کودک میشود میل ما برای کنترل آنان است. واقعیت این است که هرچقدر هم تلاش کنیم نمیتوانیم کودک را در کنترل خود بگیریم. پذیرش این موضوع شاید بتواند در مدیریت خشممان کمککننده باشد.
7- از تهدید کردن کودک بپرهیزید
یکی از مهمترین اشتباهات والدین در ارتباط با کودکان تهدید آنها است. تهدید صرفاً دنیای روانی کودک را ناامنتر میکند و به اصلاح رفتار کمک نمیکند و فاصله میان ما و کودک را بیشتر میکند. به همین خاطر ضروری است که از تهدید کودکان کاملاً خودداری کنیم.
8- قبل از اینکه خشمگین شوید، مرزبندی کنید
مرز گذاری برای کودکان میتواند جلوی بسیاری از تنشها را بگیرد. شما با مرز گذاری برای کودکتان میتوانید جلوی بسیاری از رفتارهای مخرب او را بگیرید و قبل از اینکه با چالشی روبرو شوید، اوضاع را مدیریت کنید.
9- از هرگونه خشونت فیزیکی بپرهیزید
از دیگر اشتباهات فاحش در مقابل کودکان آزار فیزیکی آنان است. آزار فیزیکی راهی برای اصلاح نیست و صرفاً نوعی برونریزی خشم است. برای همین باید مراقب باشید که خشمتان به خشونت فیزیکی علیه کودک منجر نشود.
10- از روانشناسان کودک کمک بگیرید
روانشناسان کودک با توجه به علم و شناختی که از دنیای کودکان دارند بهشدت میتوانند در مدیریت خشم ما مؤثر باشند. به همین خاطر باید روانشناسان کودک را همواره به عنوان یک گزینه جدی برای مدیریت خشممان در برابر کودکان در ذهنمان داشته باشیم.
سخن پایانی مقاله کنترل خشم در برابر کودکان
ما در این مقاله به معرفی راههای مدیریت خشم در برابر کودکان پرداختیم. برای مدیریت خشممان در برابر کودکان باید بتوانیم از کودک خود شناخت کسب کنیم، درباره مراحل رشدی آگاهی کسب کنیم، به خودمان برای خشمگین شدن حق دهیم و به پیام خشممان گوش دهیم، از تهدید و تحقیر و آزار فیزیکی کودک بپرهیزیم، برای کودک مرز گذاری کنیم و در نهایت از روانشناسان کودک کمک بگیریم.
مطالعه مقالات مفید دیگر در مورد رفتار با کودکان
خواندن مقالات زیر نیز میتواند برای شما مفید باشد:
6 تکنیک و راهکار موثر برای کنترل خشم در محیط کار!!
تمرینات کنترل خشم ؛ 5 روش علمی و ساده
چگونه خشم خود را تحت کنترل درآوریم؟
15 دیدگاه دربارهٔ «چگونه خشم خود را در برابر کودکان کنترل کنیم؟ 10 تکنیک روانشناسی»
سلام من یه پسر 5 ساله دارم -تقریبا از بچگی بچه پر انرژی و خشنی بوده -روز ب روزم داره بدتر میشه -به شدت لجباز و زورگو – دست بزن داره فقط برای من و پدرش ولی با بقیهه نه -ی موقع هایی هم خیلی خوب میشه ولی اکثرا دعوا داره -من مادر ارومی نیستم ولی خیلی مواقع هم خودمو کنترل کردم و راه های مختلف مثل صحبت کردن -توضیح دادن-گزینه حواس پرتی -قول ب جایزه دادن-بعضی وقتام تنبیه و تهدید -هیچی روش جواب نمیده یعنی اصلا از عصبانیستش کوتاه نمیاد -تو جمع اگه از کسی ناراحت بشه خیلی داد میزنه و هیچ جوری تمومش نمیکنه
سلام دوست عزیز وقتتون بخیر
کاملاً قابل درکه که این شرایط چقدر میتونه خستهکننده باشه. خیلی از بچههای ۴–۶ ساله انرژی و لجبازی زیادی دارن، ولی چیزی که کمک میکنه اینه که واکنش ما تا حد ممکن آروم و ثابت باشه. وقتی عصبانی میشه معمولاً توضیح زیاد یا بحث جواب نمیده؛ بهتره خیلی کوتاه و قاطع قانون رو بگید و اگر ادامه داد چند دقیقه از موقعیت جداش کنید تا آروم بشه. در عوض هر رفتار خوب کوچیکی رو هم حتماً تشویق کنید. اگر دیدید این رفتارها خیلی شدید یا ادامهدار هست، مشورت با یک روانشناس کودک هم میتونه خیلی کمککننده باشه. امیدواریم نکات مقاله هم براتون مفید باشه.
سلام دخترمن خیلی آرومه خیلی اجتماعیه هیچ عیبی هیچ عیبی نداره اصلاالکی گریه نمیکنه مگه گشنه باشه یاخوابش بیادخودش آروم بازی میکنه هرچی میگم گوش میده باهوش ترازهمسناشه وقتی گریه میکنه تابغلش میکنم ساکت میشه مشکل ازمنه خیلی باهاش بدرفتاری میکنم اونم بخاطررفتارهایی که پدرم باهام داشته وداره هرچقدرمیخوام شبیهش نباشم بیشترشبیهش میشم شمامیگیدچیکارکنم
سلام دوست عزیز وقتتون بخیر
اول از همه میخوام بگم اینکه متوجه شدی رفتارت گاهی شبیه زخمهای قدیمیه، خودش یه قدم خیلی بزرگه. خیلی از ما ناخواسته چیزهایی رو که از پدر و مادر دیدیم، تکرار میکنیم؛ اما این یعنی تو آگاه شدی و از همینجا میتونی مسیر رو عوض کنی.
از همین امروز هر بار که احساس کردی داری تند میشی، 3 قدم ساده انجام بده:
مکث کن و از موقعیت فاصله بگیر (حتی ۳۰ ثانیه)
یک نفس عمیق بکش و به خودت بگو: الان دارم از خشم قدیمی واکنش نشون میدم، نه از رفتار بچه
بعد با صدای آروم و کوتاه حرف بزن یا اگر لازمه چند دقیقه صبر کن
اگر دیدی این خشم خیلی ریشهداره و با حرفها و خاطرات پدرت فعال میشه، واقعاً کمک گرفتن از روانشناس میتونه خیلی بهت کمک کنه.
سلام دختر من چهار سال و نیمه.وقتی میره داخل جمع اصلا نمیتونه با بچه ها ارتباط برقرار کنه همش دعوا میکنه.ومن از دستش کلافه میشم.بعدا باهاش دعوا می کنم
سلام دوست عزیز وقتتون بخیر
کاملاً درکتون میکنم؛ وقتی بچه توی جمع زود دعوا میکنه، هم خودش اذیت میشه هم والدین خیلی خسته میشن.
در چهار سال و نیمگی، خیلی از بچهها هنوز بلد نیستن احساسشون رو درست با کلمات بیان کنن، برای همین ممکنه با هل دادن، دعوا یا گریه واکنش نشون بدن.
بهتره بهجای دعوا کردن بعدش، همون لحظه با آرامش جداش کنید و خیلی کوتاه و واضح بگید:
«میدونم ناراحتی، ولی دعوا ممنوعه. بیا به من بگو چی میخوای.»
بعد از جمع هم وقتی آروم شد، دربارهاش حرف بزنید و قبل از رفتن به جمع، چند جمله ساده رو باهاش تمرین کنید؛ مثلاً:
«سلام، منم بازی میکنم؟»
«نوبت منم میشه؟»
«اگه ناراحت شدم، به مامان میگم.»
سلام وقت بخیر
من خیلی عصبی میشم همش با خودم میگم آرام باشم چون باخودم تکرار میکنم ازصبح یهو یه موضوع کوچیک باعث میشه از کوره در برم کاری که دوست ندارم انجام بدم وبچمو کتک بزنم بعدش خیلی ناراحت میشم کلی گریه میکنم حتی قلبم درد نمیگیره توروخدا کمکم کنید
سلام همراه عزیز
خوشحالیم که به فکر رشد و تغییر هستید و مهم تر از همه از نیاز تغییر خودتون آگاه هستید.
بهتون پیشنهاد می کنیم علاوه بر استفاده از راهکارهای این مقاله در صورت نیاز در دوره کنترل خشممون همراهمون باشید؛ از طریق لینک زیر می توانید به اطلاعات و ثبت نام در دوره دست یابید.
دوره کنترل خشم
سلام وقت بخیر
تروخدا به من کمک کنید من خیلی با بچههام بد رفتاری میکنم و خیلی هم زود از کوره درمیرم
سلام همراه عزیز
خوشحالیم که به فکر رشد و یادگیری هستید.
باتوجه به اینکه سوال شما تخصصی می باشد بهتون پیشنهاد می کنیم از طریق لینک زیر با سایت دانه/ مجموعه رشد بالغ کودک در این خصوص در ارتباط باشید.
دسترسی به سایت دانه
چقدر جامعه ما به این آموزش ها نیاز داره ،متاسفانه والدین ناآگاه زیادی وجود دارند که جای کار زیادی دارند .
خونه باید اولین مکان امن برای بچه ها باشه
سلام من والد نیستم یک خواهر هستم اما بگید چیکار کنم خشم خودم رو در برابر خواهر برادرم کنترل کنم
سلام دوست عزیز حتی اگر والد هم نباشید، کنترل خشم در رابطهی خواهر یا برادری خیلی مهمه و کاملاً قابل یادگیریه
چند تکنیک سریع که معمولاً خیلی کمک میکنه:
۱۰ ثانیه سکوت + ۳ نفس عمیق (باعث میشه واکنشهای تند کمتر بشه).
اگر حس میکنی ممکنه حرف تند بزنی، خیلی محترمانه بگو «الان عصبیام، ۲ دقیقه بعد صحبت میکنم» و از فضا دور شو.
دقیق بگو چه چیزی برات قابل قبول نیست و جایگزینش چیه.
اگر تند شدی، سریع عذرخواهی و اصلاح کن؛ این کار رابطه رو ترمیم میکنه.
باسلام فرزندم چهار سال و نیم داره اما خیلی زود عصبی میشه و وسایل رو پرت و خراب میکنه من هم وقتی این کارو میکنه خیلی ناراحت میشم چیکار باید برای فرزندم انجام بدم؟
سلام دوست عزیز وقتتون بخیر
بابت شرایطی که فرزندتون داره کاملاً درک میکنیم که چقدر میتونه ناراحتکننده باشه. در این سن، عصبانیت و پرتاب کردن وسایل معمولاً نشونهی اینه که کودک هنوز بلد نیست احساسش رو درست بیان کنه.
بهتره اول سعی کنید در زمان عصبانیت خودش، با آرامش و بدون بحث کردن، محیط رو امن نگه دارید و بعد از اینکه آروم شد باهاش خیلی ساده و کوتاه صحبت کنید.
همچنین کمک میکنه که بهش یاد بدین احساسش رو با کلمه بیان کنه، نه با پرت کردن وسایل.
اگر این رفتار خیلی تکرار میشه یا شدیدتره، حتماً با یک روانشناس کودک هم مشورت کنید تا دقیقتر راهنماییتون کنن