تا کی اخبار نبینیم و به جای دیدن اخبار چه کنیم؟ (یک سؤال از پیام)

سرفصل های مهم این مقاله:

تا کی اخبار نبینیم و به جای دیدن اخبار چه کنیم؟ (یک سؤال از پیام)

رسیدیم به قسمت پنجم از مجموعه مقالات کوتاه و کاربردی «یک سؤال از پیام».

در لینک زیر، به چهار قسمت قبلی این سؤال‌ها دسترسی خواهید داشت. کلیک کنید، شاید سؤال شما هم باشد!

چهار قسمت قبلی «سؤال از پیام»

در قسمت پنجم این مجموعه مقالات، آقای بهرام پور به سؤال یکی از کاربران سایت بیشتر از یک نفر پاسخ داده‌اند. سؤال ایشان در این رابطه است: «تا چه موقع اخبار نبینیم و به جای دیدن اخبار چه کنیم؟»

من امروز به عنوان یک فرد جامعه، واقعاً نتوانستم روند عادی زندگی‌ام را ادامه دهم و به اخبار بی‌توجه باشم. چون پای جان عزیزانم در میان بود.. آیا همچنان به نظر شما ندیدن اخبار، کار درستی است؟

پاسخ آقای بهرام پور را در فایل صوتی 15 دقیقه‌ای زیر بشنوید و با ادامه مقاله همراه شوید:

​​​​​​​

دانلود فایل صوتی 

چطور اخبار نبینیم و به جای دیدن اخبار چه کنیم؟

ما اخبار را کنترل می‌کنیم یا اخبار ما را؟

صحبت اصلی من بر سر «اخبار ندیدن» نیست. من نمی‌گویم اخبار نبینیم. من میگویم اگر اخبار واقعاً تأثیری در زندگی ما ندارد یا لزومی به دیدن آن نیست، نباید اخبار ببینیم؛ اما اگر کار ما به اخبار روز بستگی دارد، باید آن را دنبال کنیم.

مثلاً اگر نماینده مجلس هستیم یا اخبار سیاسی به شدت روی کسب و کار ما تأثیر دارد، می‌توانیم آن را دنبال کنیم تا تصمیمات بهتری بگیریم.

نکته بعدی این است که حتی اگر اخبار را دنبال نکنیم، به هر حال از گوشه و کنار، از طریق دوستان یا از راه‌های دیگر، در جریان آن قرار خواهیم گرفت؛ بنابراین چرا وقت زیادی را برای دنبال کردن اخبار (که غالباً هم منفی و سیاه هستند) بگذاریم؟

تا چه زمانی اخبار نبینیم؟

به صورت خلاصه به شما می‌گویم تا چه زمانی نباید اخبار ببینیم.
تا وقتی این چند مهارت را ندارید:

اول: سواد رسانه‌ای (Media literacy) 

سواد رسانه‌ای به صورت خلاصه این‌طور تعریف می‌شود:

«وقتی خبری را می‌شنویم، آیا می‌توانیم دقیقاً تشخیص دهیم که در پس پرده‌ی این خبر چه اتفاقاتی افتاده؟ آیا می‌توانیم اهداف آن را به درستی تشخیص دهیم یا خیر؟»

یکی از سؤالاتی که می‌توانیم در این زمینه از خود بپرسیم این است که خبرگزاری‌ها و بنگاه‌های خبری، از کجا بودجه می‌گیرند؟

چه رسانه‌های داخلی و چه رسانه‌های خارجی.

اگر دقیقاً از چنین موضوعی باخبر باشیم، بدون شک بهتر می‌توانیم از اهداف پشت پرده این رسانه‌ها آگاه شویم.

اگر بتوانیم به چنین سؤال یا سؤالات مشابهی مثل «چرا افراد بسیار قدرتمند دنیا، صاحب رسانه هستند» بدهیم، می‌توانیم بگوییم حداقل سواد رسانه‌ای را دارا هستیم.

بنابراین این نکته را در نظر داشته باشید که:

وقتی ندانیم در پشت پرده اخبار چه چیزی نهفته است، یک شنونده یا دنبال کننده منفعل (Passive) خواهیم بود و موج‌های رسانه‌ای ما را هرجا می‌خواهند می‌برند…

دوم: تفکر انتقادی (Critical Thinking) 

به نظر می‌رسد تا زمانی که مهارت تفکر انتقادی را نیاموخته‌ایم، نباید اخبار ببینیم.

تفکر انتقادی به صورت ساده یعنی:

«بتوانیم یک موضوع را از جنبه‌های مختلف، موشکافانه مورد بررسی قرار دهیم، ذینفع‌های خبرگزاری‌ها را به صورت واقع بینانه و حقیقی بشناسیم و ببینم چه منافعی برای آن‌ها به دنبال دارد.»

فردی که انتقادی فکر می‌کند، می‌تواند پرسش‌های مناسب بپرسد و اطلاعات مربوط را جمع‌آوری کند. سپس با خلاقیت آن‌ها را دسته‌بندی کرده و با منطق (و بدون تعصب) استدلال کند؛ و در پایان به یک نتیجه قابل‌اطمینان درباره مسئله برسد.

با یک مقاله فوق العاده در مورد مهارت های ضروری آینده چطورید؟ 

10 مهارت حیاتی و ضروری که برای آینده نیاز داریم!

سوم: شناخت و کنترل استرس 

من، پیام بهرام پور، با دستگاهی به نام SCL که مخفف skin conductance level است، به دستم وصل بود، تلاش کردم یک آزمایش انجام دهم.

این دستگاه، قادر است میزان استرس در شرایط مختلف را اندازه‌گیری کند.

بعد از یادداشت عدد ابتدایی، با این دستگاه یک خبرگزاری را باز کردم (بی بی سی فارسی) و پس از مطالعه اخبار و سرخط خبرهای آن، مجدداً! میزان استرس خودم را اندازه گرفتم.

به میزان قابل توجهی پس از پایان مطالعه این سایت، سطح استرس من بالا رفت.

جالب است بدانید با افزایش سطح استرس، بخش‌هایی از مغز که مرتبط با خلاقیت، حل مسئله، تفکر نقاد، منطق و غیره است، دچار اختلال و عملکرد غیرصحیح می‌شود و ما به یک انسان «سوپر احساساتی» بدل می‌شویم.

همین‌ها باعث می‌شود که بسیاری از مردم ناگهان از کوره در بروند و در پیج های مختلف فحاشی کنند. (از جمله در پیج بیشتر از یک!!!)

اما اگر این سه مهارت را بلد بودیم چه کار کنیم؟

در ادامه فایل صوتی بالا، می‌توانید یک داستان شخصی از پیام بهرام پور و دنیلا تریله که در سمینار معارفه مدرسه استادی 6 اتفاق افتاده است، بشنوید تا ببینید حتی اگر این سه مهارت را بلد بودیم، باید چه کاری انجام دهیم.

به جای دیدن اخبار چه کنیم؟

به جای دیدن اخبار چه کنیم؟ 

بهترین سؤال این است که از خود بپرسیم:

«چطور می‌توانیم در این شرایط نه چندان خوب، انسان بهتر و مؤثرتری باشیم؟»

باور کنید با همین یک سؤال و پیگیری آن کلی راه به ذهن شما خواهد رسید.

شما با ندیدن اخبار می‌توانید بر بهبود و توسعه فردی تمرکز کنید.

توسعه فردی از چند جهت در این شرایط، بهترین کار است:

فایده اول: حس خوبی به ما می‌دهد

اهمیت رشد و توسعه شخصی بیش از هر چیزی در افزایش دادن حس خوبی است که به خودمان داریم.

یک فرد رشد یافته از این که دیگران او را طرد کنند و یا به او علاقه‌مند نباشند نمی‌ترسد. این که کسی شخصیت واقعی شما را نپسندد بسته به سلیقه و افکار آن فرد است و مشکل شما نیست. رشد شخصی به شما کمک می‌کند تا 100 درصد راحت باشید و اعتماد به نفس بیشتری کسب کنید. حتی پیمودن مسیر رسیدن به رشد شخصی باعث می‌شود تا انسان مثبت‌تر و شادتری باشید.

فایده دوم: به شناخت بیشتر توانایی‌ها و پیشرفت منجر می‌شود

توسعه فردی و کار کردن روی خود، روندی است که طی آن هر فردی به شناخت بیشتر خود و قدرت‌ها و توانایی‌هایش دست پیدا می‌کند.

برای اینکه بتوانیم به چنین رشدی برسیم نیاز داریم تا خودمان را دوست بداریم. امکان این که بدون دوست داشتن خودمان هم بتوانیم به رشد شخصی دست پیدا کنیم هست، اما نتیجه‌ای که از این رشد می‌گیریم هرگز قابل مقایسه با نتیجه‌ای که در صورت دوست داشتن خودمان از این فرایند می‌گیریم نیست.

فایده سوم: منجر به روح جمعی و بهبود جامعه خواهد شد

در کتاب «مسئولیت‌پذیری و به پا خاستن برای تغییر» از دکتر جان ایزو آمده است:

«از مشکلات شخصی تا چالش‌های کسب و کار و مسائل اجتماعی قابل حل خواهند بود، تنها اگر همگی ما برای ایجاد تغییر به جای آنکه به دیگران بنگریم، از خود شروع کنیم. اتکا به خود به عنوان عامل تغییر، موجب احساس شادی بیشتر، استرس کمتر و قدرتی افزون‌تر می‌گردد».

هرگز نمی‌توان بدون اینکه به رشد و توسعه فردی فکر کنیم، بخواهیم جامعه‌مان رشد کند.

بنابراین یکی از مهم‌ترین راه‌حل‌ها برای رشد و توسعه جامعه، این است که روی خودمان کار کنیم…

شاید بد نباشد در این زمینه سری به دوره فوق العاده «طرز فکر» بزنیم.

در دوره طرز فکر می توانیم طبق آموزش های خانم کارول دوک, استاد مشهور دانشگاه و سخنران معروف, طرز فکرمان را زیرو رو کنیم…

این آموزش های به بهترین شکل ممکن توسط پیام بهرام پور بومی سازی شده و در اختیار شما قرار داده شده است.

روی تصویر زیر کلیک کنید:

مطالب محبوب سایت:

مقالات مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا